Świat Psów

Tilia

Majka, an1a moim zdaniem tak na prawdę nie wiemy nic- na podstawie jednego postu Klaudii każdy sprawę widzi inaczej. Nie wiemy jak wyglądało "rzucanie się"- moja Druśka też potrafiła z rykiem przewrócić namolną Heśkę, to samo robiła też Mała z malutką Druśką jak ta się zapominała. Agresja? absolutnie nie. Dajmy suce czas. Nic na siłę. Zwłaszcza, że ona sama jest jeszcze w trudnym, niestabilnym "nastoletnim" wieku.

Majka

no i właśnie w tym nastoletnim wieku nie można pozwolić na wybryki agresywne. Na podstawie tego co napisała, użyła słowa 'agresja' - a ja każdą agresję w moim psie hamuję, bo wiem jak się kończy zabawa w 'delikatne gierki'. Ale mowie to z mojego małego doświadczenia

Tilia

Majka, jak masz ochotę na chwilę samotności, albo po prostu nie lubisz obcych, a ktoś do Ciebie uparcie podchodzi, zaczepia, i - na przykład- poklepuje po ramieniu, czy wsadza palec w oko, to w końcu mówisz, żeby sobie poszedł, żeby przestał, bo cię to wkurza. I ten ktoś powinien to zrozumieć. Jeśli się bardzo zdenerwujesz będziesz mówiła podniesionym głosem, czy będziesz próbowała sama się usunąć. Normalna komunikacja. Gdybyś nie miała możliwości zaprotestowania, tylko byłabyś zmuszana do przebywania w nielubianym towarzystwie, to rosłaby w Tobie frustracja i nic dobrego by z tego nie wynikło. A już na pewno nie polubiłabyś tej osoby.

Według mnie jeśli pies nie ma ochoty na kontakty z innymi psami (zwłaszcza z obcymi, i to na swoim terenie) i czytelnie to pokazuje to nie jest to agresja (w każdym razie nie w negatywnym znaczeniu tego słowa), tylko komunikacja. Matka - suka, też przecież powarkuje na swoje szczeniaki, też potrafi je nie raz skarcić, one muszą się uczyć czytać także takie jej sygnały i później je wydawać. Dla mnie niepokojące byłoby gdyby nie wysyłała tych sygnałów, tylko od razu przystąpiła do ataku. Pewnie, że trzeba reagować, jak na wszystko co się dzieje w psim stadzie, ale zupełne tłumienie wszelkich psich "przejawów komunikacji" może czasem wzmagać agresję, pies może zrozumieć, że nie należy wysyłać sygnałów ostrzegawczych, zaatakuje bez nich, bo sfustrowany będzie i tak.

Oczywiście, to Ty kierujesz psem i to Ty decydujesz, czy jego reakcja jest adekwatna do sytuacji, daleka jestem od popierania kompletnego braku reakcji na zachowania swojego psa, ale jakiś margines trzeba psu zostawić.

Majka

ale tutaj nie chodzi o problem z tym, ze szczeniaki podchodzą, tylko z tym, że suka na dzień dobry poleciała z zębami na nie - ja tak to zrozumiałam.
Mi nie chodzi o przymusowe trzymanie psów razem w jednym miejscu, ale nauczenie suki, że nie wolno się rzucać z zębami na szczeniaka.
Pies ma szeroki wachlarz sygnałów, a jeśli na dzień dobry warczy to czuje się nie pewnie, boi się. Trzeba psa przekonać, że to coś straszne nie jest i że NIE WOLNO go gryźć.

Wiesz, ja jestem bardzo uczulona na agresję u psów, wątpię, żeby mi to kiedyś przeszło, dlatego ja bym nie pozostawiała tutaj psu pola do popisu.

Ale czekam na Klaudię, co zdecyduje i jak suka zareaguje - bardzo mnie to ciekawi.

Tilia

Majka, mi się wydaje, że w sumie myślimy podobnie, ale zupełnie inaczej zrozumiałyśmy post Klaudii. Też jestem ciekawa jak sytuacja się rozwija.

Majka

możliwe

ale czekam na Klaudię, rozwieje nasze wątpliwości i się dowiemy

klaudia

Ginka jest ogólnie szalona i czasem panikuje. ogólnie jest strachliwa, ale ze szczeniakami jest juz ok. Lize je, a jak ja ganiaja, to ucieka na fotel. Ogolnie to lubi je i chce się z nimi bawić.

Wg. mnie ona bała się sytuacji. Ona ogólnie zle znosi wszelkie nowości. Ciesze się ze sie wszystko unormowało.